Sunderland A.F.C. wrócił do Premier League po ośmiu latach nieobecności — i zrobił to z rozmachem. Sezon 2025/26 to dla Czarnych Kotów pierwsze rozgrywki na najwyższym szczeblu od 2016/17, a klub nie zamierzał wchodzić w nie po cichu. Latem wydano ponad 150 milionów funtów na transfery, ściągając m.in. Granita Xhakę z Bayeru Leverkusen. Poniżej znajdziesz wszystko, co warto wiedzieć o składzie, nowych twarzach, trenerze i historycznych postaciach, które ukształtowały ten klub.
Sunderland AFC – zawodnicy na bieżący sezon
Skład Czarnych Kotów na sezon 2025/26 to mieszanka doświadczonych nazwisk ściągniętych latem oraz graczy, którzy wywalczyli awans z Championship. Jeśli interesuje cię kompletne zestawienie piłkarzy z numerami, pozycjami i datami urodzenia — wszystkie te dane znajdziesz w tabeli poniżej.
Powrót po ośmiu latach – jak Sunderland znalazł się z powrotem w Premier League
Sunderland wywalczył awans przez baraże Championship, kończąc tym samym jeden z najdłuższych epizodów poza elitą w historii klubu. Droga powrotna była wyjątkowo wyboista — klub zdążył spaść nawet do League One, zanim zaczął mozolnie odbudowywać pozycję.
Przed sezonem 2025/26 menedżer Régis Le Bris przedłużył kontrakt do lata 2028, a jego pierwszy rok w angielskiej piłce zakończył się historycznym powrotem klubu na szczyt po ośmiu latach nieobecności. Francuz przejął Sunderland w czerwcu 2024 roku po odejściu z FC Lorient i od razu zabrał się za budowanie zespołu zdolnego do utrzymania się w Premier League.
40 punktów po 29 meczach — tyle zebrał Sunderland w pierwszej części sezonu 2025/26, co wypchnęło klub ze strefy zagrożenia i postawiło go w połowie tabeli Premier League.
Pod wodzą Le Brisa przetrwanie w lidze było jasnym celem. Do wczesnego marca klub zdobył 40 punktów po zaledwie 29 meczach, plasując się w środku tabeli i wyraźnie odsuwając od strefy spadkowej.
Régis Le Bris – architekt przemiany
Le Bris zaliczył niezwykły debiutancki rok w angielskiej piłce, prowadząc Sunderland z powrotem do Premier League po ośmioletniej nieobecności. Jego styl pracy — opierający się na intensywnym pressingu i budowaniu drużyny kolektywnej, a nie na gwiazdach — przyciągnął uwagę całej ligi. Klub nie tylko awansował, ale zrobił to w sposób przekonujący.
Sunderland zainwestował mocno w letnim okienku transferowym, przebudowując skład i wydając ponad 150 milionów funtów, by dać Le Brisowi narzędzia do rywalizacji na najwyższym poziomie. Efekty widać było od pierwszych kolejek — Czarne Koty wygrały dwa z trzech pierwszych meczów, pokonując West Ham i Brentford przed ponad 45 000 kibiców na Stadium of Light.
Letnie transfery 2025 – kto dołączył do Sunderland
Do klubu dołączyło ośmiu nowych zawodników: Enzo Le Fée, Habib Diarra, Noah Sadiki, Reinildo Mandava, Chemsdine Talbi, Simon Adingra, Granit Xhaka i Robin Roefs. To jeden z najbardziej ambitnych okienek w historii klubu, biorąc pod uwagę kontekst — drużyna dopiero co awansowała z drugiej ligi.
Granit Xhaka – transfer, który zelektryzował Wearside
Gdy Xhaka opuszczał Bayer Leverkusen latem 2025 roku w wieku 32 lat i podpisywał kontrakt z Sunderlandem w transakcji wartej około 17 milionów funtów, w internecie nie brakowało kąśliwych komentarzy. Mówiono o przeprowadzce do „domu spokojnej starości”. Rzeczywistość okazała się zupełnie inna.
Po 108 meczach i sześciu golach w Bundeslidze Xhaka trafił do Arsenalu w 2016 roku, gdzie przez siedem sezonów pomógł Kanonierowi zdobyć dwa Puchary Anglii i dwukrotnie wygrać Community Shield. Do Sunderland trafił jako doświadczony lider, a nie jako zawodnik dograywający karierę.
Latem 2026 roku Chelsea Xabiego Alonso próbowała go ściągnąć, ale Czarne Koty oparły się presji i Xhaka pozostał na Stadium of Light. To wymowny sygnał, że klub myśli poważnie o utrzymaniu swojej pozycji.
Wilson Isidor i inni gracze z awansu
Wilson Isidor trafił do Sunderland na wypożyczenie z Zenitu w sierpniu 2024 roku, a klub skorzystał z opcji wykupu w styczniu 2025 po imponującym początku. Napastnik był jednym z czołowych snajperów Championship i udowodnił, że potrafi grać również w Premier League.
Lutsharel Geertruida przyszedł na wypożyczenie z RB Lipsk i od razu zrobił wrażenie — okazał się wszechstronny w całej linii obrony, a jego pracowitość zaowocowała powołaniem do kadry Holandii w listopadzie.
| Zawodnik | Skąd przyszedł | Pozycja | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Granit Xhaka | Bayer Leverkusen | Pomocnik | ~17 mln £, kapitan reprezentacji Szwajcarii |
| Enzo Le Fée | – | Pomocnik | Letni transfer 2025 |
| Robin Roefs | NEC Nijmegen | Bramkarz | Kontrakt do 2030 |
| Reinildo Mandava | – | Obrońca | Letni transfer 2025 |
| Wilson Isidor | Zenit (wykup) | Napastnik | Opcja wykupu styczeń 2025 |
| Lutsharel Geertruida | RB Leipzig (wypożyczenie) | Obrońca | Powołanie do kadry Holandii |
| Nordi Mukiele | PSG | Obrońca | Jeden z najlepszych letnich transferów |
| Brian Brobbey | – | Napastnik | Wzmocnienie linii ataku |
Europejskie puchary na horyzoncie – co dalej po świetnym sezonie
Le Bris celuje w utrzymanie ciągłości po tym, jak Sunderland zakończył poprzedni sezon na siódmym miejscu, co dało przepustkę do europejskich pucharów. Klub zakwalifikował się do Ligi Europy UEFA 2026/27 — po raz pierwszy od 1973 roku. To wydarzenie historyczne, które dla wielu kibiców było nie do pomyślenia jeszcze kilka lat temu, gdy Czarne Koty grały w League One.
Na potrzeby kolejnego sezonu Sunderland pozyskał już Thomasa Meuniera z Lille na zasadzie wolnego transferu, a klub intensywnie pracuje nad kolejnymi wzmocnieniami przed europejską przygodą.
Legendy Sunderland – postacie, które zbudowały historię klubu
Sunderland to jeden z najstarszych angielskich klubów piłkarskich, a jego historia liczy sobie ponad 145 lat. W tym czasie przewinęło się przez niego wielu zawodników, którzy na stałe wpisali się w kroniki angielskiej piłki.
Jimmy Montgomery – najdłużej służący bramkarz w historii
Jimmy Montgomery to jeden z największych symboli klubu. Wychowanek akademii Sunderland zadebiutował w pierwszym zespole w wieku 18 lat w meczu z Walsall w 1960 roku i służył Czarnym Kotom przez 17 kolejnych lat.
W tym czasie Montgomery pomógł Sunderlandowi wygrać finał Pucharu Anglii w 1973 roku, zachowując czyste konto w zwycięstwie 1:0 nad Leeds United. Jego słynna podwójna parada po strzałach Trevora Cherry’ego i Petera Lorimera jest do dziś uznawana za jedną z najlepszych interwencji bramkarskich w historii futbolu.
Charlie Buchan – rekordzista strzelecki wszech czasów
Charlie Buchan strzelił 209 goli w 413 meczach podczas 15-letniego pobytu na Wearside, w tym 30 w legendarnym sezonie 1912/13. Buchan do dziś pozostaje najlepszym strzelcem Sunderland w rozgrywkach ligowych — i to po ponad stu latach.
Buchan zdobył 27 goli, pomagając Sunderlandowi wygrać tytuł Division One, a trzy kolejne zapewnił sobie w drodze do finału Pucharu Anglii — w tym bramki w ćwierćfinale z Newcastle United i półfinale z Burnley.
Dave Halliday – niesamowita skuteczność
Dave Halliday rozegrał dla Sunderland zaledwie 175 meczów między 1925 a 1929 rokiem, a mimo to zdążył wbić 165 goli. Ustanowił długo utrzymywany rekord jako najszybszy zawodnik, który zdobył 100 goli w angielskiej ekstraklasie — w zaledwie 101 meczach — i strzelał co najmniej 35 goli w każdym z czterech ligowych sezonów w Sunderland.
Charlie Buchan – 209 goli w 413 meczach przez 15 lat | Dave Halliday – 165 goli w 175 meczach w ciągu czterech sezonów | Jimmy Montgomery – 17 lat w bramce Sunderland
Darren Bent i era Premier League
Darren Bent był najlepszym strzelcem całej Premier League z dorobkiem 24 goli w sezonie 2009/10. W tym samym sezonie zdobył 25 bramek we wszystkich rozgrywkach i odebrał zarówno oficjalną nagrodę Gracza Sezonu, jak i wyróżnienie od stowarzyszenia kibiców. To był jeden z niewielu momentów, gdy Sunderland mógł pochwalić się najlepszym napastnikiem na Wyspach.
Jordan Henderson zdobył z kolei tytuł Młodego Gracza Sezonu 2009/10 w Sunderland — zanim trafił do Liverpoolu i stał się jednym z najlepszych pomocników swojego pokolenia. To zresztą charakterystyczna cecha Sunderland: klub wielokrotnie był przystankiem dla zawodników, którzy później osiągali szczyty gdzie indziej.
Stadium of Light i frekwencja – siła kibiców
Stadium of Light to jeden z większych stadionów w Anglii, a Sunderland może pochwalić się wyjątkowo lojalną i liczną bazą kibiców jak na klub, który przez kilka lat grał poza elitą. Średnia frekwencja na meczach Sunderland w Premier League sezonu 2025/26 wynosi blisko 44 000 widzów. Mecze z West Ham i Brentford zgromadziły ponad 45 000 kibiców na Stadium of Light.
Dla porównania — w sezonie 2007/08, gdy Roy Keane prowadził klub w Premier League, najwyższa frekwencja wyniosła 47 802 widzów, a średnia przekraczała 42 000. Kibice Sunderland nie odpuszczają niezależnie od okoliczności — i właśnie ta wierność jest jednym z powodów, dla których klub wciąż przyciąga ambicje właścicielskie i inwestycyjne.
Rekordy klubu, które mogą przetrwać wieki
- Bob Kyle – menedżer przez 23 lata (1905–1928), prowadził klub przez 803 mecze, wygrywając 367 z nich, i jako pierwszy oraz jedyny Irlandczyk zdobył tytuł mistrza Anglii w sezonie 1912/13.
- Charlie Buchan – do dziś pozostaje rekordzistą strzeleckim w rozgrywkach ligowych, mimo że ostatni mecz dla klubu rozegrał ponad sto lat temu.
- Jimmy Montgomery – 17 lat w bramce Sunderland, udział w triumfie w Pucharze Anglii 1973 i mistrzostwo Division Two w 1976 roku.
- Dave Halliday – rekord najszybszego zdobywcy 100 goli w angielskiej ekstraklasie — w zaledwie 101 meczach.
Sunderland to klub z ciężką historią, wieloma wzlotami i upadkami, ale też z prawdziwymi legendami, które trudno porównać do czegokolwiek we współczesnej piłce. Powrót do Premier League i wejście do europejskich pucharów to dla Czarnych Kotów nie tylko sportowy sukces — to zamknięcie jednego z najtrudniejszych rozdziałów w historii tego klubu.
